برنامه نویسی

زبان برنامه نویسی چیست ؟

زبان برنامه نویسی چیست ؟

برای اینکه برنامه نویس بتواند مطلوبات خویش را اعلام کند نیازمند روشی برای گفت و شنود با سخت افزار است.از این جهت هر سخت افزار دارای یک زبان است که اصطلاحا به آن زبان ماشین گفته می شود.

زبان ماشین در اصل یک توالی از صفر و یک است که با ارسال آن به سخت افزار عملیات انجام می شود.به عنوان مثال برنامه نویس یک توالی مشخص از صفر و یک را به چاپگر ارسال می کند و در نتیجه عملیات چاپ انجام می شود.

شاید این سوال برای شما مطرح شود که چرا از مبنای باینری یعنی اعداد صفر و یک برای این کار استفاده شده است؟

پاسخ این که با توجه به طرف مقابل این گفت شنود یعنی سخت افزار و با توجه به اینکه سخت افزار ابزار الکترونیکی است و تنها توانایی درک دو حالت خاموش و روشن را دارد از این رو صفر معادل خاموش و یک معادل روشن در نظر گرفته شده و از مبنای دو دویی استفاده می شود.

برنامه نویسی با زبان ماشین مزایای مهم دارد که برخی از آنها عبارتند از :

  • سرعت بسیار بالا
  • حجم کم برنامه
  • حداکثر تطتبق با سخت افزار
  • عدم نیاز به نصب مقدمات

اما از طرفی به واسطه اینکه این زبان با کلمات گفتاری افراد بسیار متفاوت است و به نوعی حفظ کردن توالی های مختلف صفر و یک کار دشواری است ، تولید ، اشکال زدایی و توسعه برنامه با این زبان نیازمند زمان و هزینه بالایی است و جز در موارد خاص مقرون به صرفه نیست.

البته به این نکته توجه داشته باشید که دو مطلب همواره از دغدغه های برنامه نویس است:

  • سرعت تولید
  • سرعت اجرا

سرعت تولید به معنی مدت زمانی است که برای ایجاد یک برنامه صرف می شود و این زمان در درجه اول به میزان انعطاف پذیری زبان برنامه نویسی در تولید و توسعه مرتبط است.

سرعت اجرا به معنی میزان بازدهی برنامه تولید شده یعنی تلاش برای کاهش مصرف منابع و تسریع فرآیندها می باشد.

هرگز نمی توان هر دو این موارد را به بهترین شکل ممکن بهینه کرد.معمولا عواملی که انعطاف پذیری را افزایش می دهند منجر به کاهش بازدهی می شوند و بالعکس.از این رو همواره برنامه نویس در تلاش است تا میان این دو مورد تعادل ایجاد کند.

با توجه به نکات مطرح شده برای ایجاد برنامه ها نیازمند زبان برنامه نویسی هستیم.

زبان برنامه نویسی مجموعه ای از کلمات است که اصطلاحا به آنها دستور گفته می شود.این کلمات به گفتار روزمره افراد شباهت دارند و هر کدام معادل توالی خاصی از صفر و یک های زبان ماشنی هستند.در واقع طی عملیات کامپایل ، دستورات زبان برنامه نویسی به توالی صفر و یک متناظر خود تبدیل می شوند و حاصل کامپایل برنامه برای سخت افزار قابل اجراست.

بنابر این می توان زبان برنامه نویسی را به نوعی یک مترجم تصور کرد که کلمات را از برنامه نویس دریافت کرده و به توالی صفر و یک مناسب برای اجرا توسط سخت افزار تبدیل می کند.